غزل ۲۱۱۹ - جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است
شیرازه مجموعه ما موج سراب است ۱

جایی که بود عمر خضر نقش بر آبی
این هستی ده روزه ما در چه حساب است؟ ۲

این هستی پوچی که تو دلبسته آنی
موقوف به یک چشم زدن همچو حباب است ۳

از قطره اشکش جگر سنگ شود داغ
هر دل که ازان حسن گلوسوز کباب است ۴

سیری ز تماشا نبود اهل نظر را
دریای گهر پر ز تهی چشم حباب است ۵

حسنش شده در بردن دل گرم عنانتر
هر چند که از حلقه خط پا به رکاب است ۶

ناشستگی من بود از سر به هوایی
چون سرو، مرا پای به گل در لب آب است ۷

امید من از نامه نوشتن نکشد دست
هر چند که مکتوب مرا جنگ جواب است ۸

از مردم خاموش طلب سر حقیقت
کاین کوزه سربسته پر از باده ناب است ۹