غزل ۲۱۲۷ - شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

شمع سر خاک شهدا لاله داغ است
صد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است ۱

در دامن صحرای دل سوخته من
تا چشم کند کار، سیه خانه داغ است ۲

هر کس من دلسوخته را دید، شود داغ
خاکستر پروانه من پای چراغ است ۳

در دیده ما جوهریان خط یاقوت
جز مشق جنون هر چه بود پای کلاغ است ۴

بلبل به نفس باز کند غنچه گل را
غافل که شکرخنده گل، رخنه باغ است ۵

هر چند که باریک شود لفظ چو معنی
در خلوت اندیشه من موی دماغ است ۶