خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق، درد و رنج عاشقانه، و تصاویر نمادین مانند شمع، لاله، و پروانه استفاده میکند تا احساسات عمیق و سوگوارانه را بیان کند. شاعر از طبیعت و عناصر آن برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد و بر موضوعاتی مانند عشق ناکام، اندوه و جنون تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و تمثیلهای رایج آن دارد.
غزل ۲۱۲۷ - شمع سر خاک شهدا لاله داغ است
شمع سر خاک شهدا لاله داغ است
صد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است ۱
در دامن صحرای دل سوخته من
تا چشم کند کار، سیه خانه داغ است ۲
هر کس من دلسوخته را دید، شود داغ
خاکستر پروانه من پای چراغ است ۳
در دیده ما جوهریان خط یاقوت
جز مشق جنون هر چه بود پای کلاغ است ۴
بلبل به نفس باز کند غنچه گل را
غافل که شکرخنده گل، رخنه باغ است ۵
هر چند که باریک شود لفظ چو معنی
در خلوت اندیشه من موی دماغ است ۶
صد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است ۱
در دامن صحرای دل سوخته من
تا چشم کند کار، سیه خانه داغ است ۲
هر کس من دلسوخته را دید، شود داغ
خاکستر پروانه من پای چراغ است ۳
در دیده ما جوهریان خط یاقوت
جز مشق جنون هر چه بود پای کلاغ است ۴
بلبل به نفس باز کند غنچه گل را
غافل که شکرخنده گل، رخنه باغ است ۵
هر چند که باریک شود لفظ چو معنی
در خلوت اندیشه من موی دماغ است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۲۶ - ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟
گوهر بعدی:غزل ۲۱۲۸ - پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
