غزل ۲۱۲۸ - پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است
برخاستن از جان، علم لشکر عشق است ۱

گلگونه رخسار گهر گرد یتیمی است
خواری و غریبی پدر و مادر عشق است ۲

گر دفتر عقل است ز جمعیت اوراق
از هر دو جهان فرد شدن دفتر عشق است ۳

تنها نگرفته است همین روی زمین را
چون بیضه فلک در ته بال و پر عشق است ۴

سر بر خط حکمش ننهد خاک، چه سازد؟
جایی که فلک بنده و فرمانبر عشق است ۵

حرفش ز دل سوخته ام دود برآورد
آتش بود آن آب که در گوهر عشق است ۶

بر حلقه در، در حرم وصل برد رشک
هر حلقه چشمی که ادب پرور عشق است ۷

چون نار کند شق دل مینای فلک را
این باده پر زور که در ساغر عشق است ۸

از عشق بود هر که رسیده است به جایی
پرواز کمالات به بال و پر عشق است ۹

شیرین سخن افتاده اگر خامه صائب
زان است که نیشکر بوم و بر عشق است ۱۰