غزل ۲۱۵۲ - گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست
رفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست ۱

هر ناله که از دل ز سر صدق برآید
صبحی است که تسخیر جهان در نفس اوست ۲

نخلی که برآرنده خود را نشناسد
سر پیش فکندن ثمر پیشرس اوست ۳

هر چند که از محمل لیلی اثری نیست
صد بادیه پر شور ز بانگ جرس اوست ۴

با هر که کسی نیست به جز بیکسی او را
صائب به ادب باش که بی گفت، کس اوست ۵