غزل ۲۱۶۵ - از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است
این سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است ۱

ای غنچه خندان به حیا باش که شبنم
آواز شکر خنده گل را نشنیده است ۲

در بردن دل اینهمه تعجیل چه لازم؟
این طور زلیخا پی یوسف ندویده است ۳

در صاف خموشی نبود درد ندامت
دندان تأسف لب ساغر نگزیده است ۴

صائب نفس مشک فشان تو مکرر
از مغز غزالان ختن عطسه کشیده است ۵