غزل ۲۱۹۱ - در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست
غیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست ۱

در قافله فرد روان بار ندارم
هر چند به جز سایه مرا همسفری نیست ۲

در پله سنگ است گهر بی نظر پاک
بیزارم ازان شهر که صاحب نظری نیست ۳

خود را بشکن تا شکنی قلب جهان را
این فتح میسر به شکست دگری نیست ۴

چون شیشه بی می، نبود قابل اقبال
باغی که در او بلبل خونین جگری نیست ۵

شب نیست که بر گرد تو تا روز نگردم
هر چند من سوخته را بال و پری نیست ۶

سرگشتگی ما همه از عقل فضول است
صحرا همه راه است اگر راهبری نیست ۷

صائب چه کند گر نکند روی به دیوار؟
جایی که لب خشکی و مژگان تری نیست ۸