غزل ۲۱۹۲ - زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

زین نقطه بود گردش پرگار فلکها
هر چند که ما را ز سویدا خبری نیست ۱

این خواب پریشان گل پوشیدن چشم است
بیدار دلان را ز تمنا خبری نیست ۲

در عالم باطن نرسد زاهد بی مغز
کف را ز نهانخانه دریا خبری نیست ۳

در گوشه دلتنگی ما گوشه نشینان
از جبهه واکرده صحرا خبری نیست ۴

آسوده بود سرو ز بیطاقتی آب
این سر به هوا را ز ته پا خبری نیست ۵

از نافه خبر آهوی رم کرده ندارد
وحشت زده را از دل شیدا خبری نیست ۶

صائب نکند آه اثر در دل سنگین
از سوز شرر در دل خارا خبری نیست ۷

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست
در عالم حیرت ز تماشا خبری نیست ۸

کوته نظری پرده بینایی روح است
در دیده سوزن ز مسیحا خبری نیست ۹

در جان هوسناک زلیخاست عروسی
در خلوت یوسف ز زلیخا خبری نیست ۱۰

قاف عدم آوازه تراش است، وگرنه
در عالم ایجاد ز عنقا خبری نیست ۱۱

تن بیخبرست از دل پرشور، که خم را
از جوش نشاط می حمرا خبری نیست ۱۲