هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله وطن، غربت، عشق، صبر و قناعت می‌پردازد. شاعر از ارزش سخن در وطن و بی‌اعتنایی به آن در غربت سخن می‌گوید، همچنین به موضوع عشق و دل‌بستگی‌های آن اشاره می‌کند. در پایان، به اهمیت بصیرت و قناعت در زندگی تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر و تحلیل دارند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

غزل ۲۲۰۵ - در وطن جوهر سخن خوارست

در وطن جوهر سخن خوارست
در نگین نام رو به دیوارست ۱

در غریبی کند سخن شهرست
گل نمایان به طرف دستارست ۲

نیست از جذب کهربا نومید
کاه هر چند زیر دیوارست ۳

بر ندارد کسی که بار از دل
دیدنش بر دل جهان بارست ۴

پاس رخسار گلعذاران را
عرق شرم، چشم بیدارست ۵

بیکسان را غمی نمی باشد
غم عالم به قدر غمخوارست ۶

دل عاشق کجا و کعبه و دیر؟
کودک شوخ، خانه بیزارست ۷

هر بلندی که آخرش پستی است
پیش صاحب بصیرتان دارست ۸

مور تلخی نمی کشد صائب
خاک بر قانعان شکرزارست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۴ - این چه خط است و این چه رخسارست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۰۶ - تا سپهر کبود سیارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.