غزل ۲۲۱۳ - عشق سلطان و عقل دهقان است

عشق سلطان و عقل دهقان است
رزق دهقان ز عدل سلطان است ۱

عشق چون آفتاب کنعانی
عقل ده گانه همچو اخوان است ۲

کیست گردن ز حکم عشق کشد؟
عشق انگشتر سلیمان است ۳

ظلمات سواد هستی را
مشرب عشق، آب حیوان است ۴

عقل در بارگاه حضرت عشق
منفعل چون نخوانده مهمان است ۵

عقل مرغی است در قفس محبوس
عشق سیمرغ قاف امکان است ۶

عقل فرمان پذیر تکلیف است
عشق سیلاب کفر و ایمان است ۷

آسمان سفره ای است پر نعمت
عشق آن سفره را نمکدان است ۸

اقتدا تا به مولوی کرده است
شعر صائب تمام عرفان است ۹