غزل ۲۲۱۷ - به که بر خود نبندد از دربان

به که بر خود نبندد از دربان
در دولت به هر که باز شده است ۱

کرده تا روی خود به درگه حق
صائب از خلق بی نیاز شده است ۲

خطش از خال حقه باز شده است
خالش از خط زبان دراز شده است ۳

چون سپر روی چرخ پرچین است
گره از جبهه که باز شده است؟ ۴

صف مژگانش در زبان بازی است
گر چه چشمش به خواب ناز شده است ۵

نیست یک دل گشاده، حیرانم
که در فیض بر که باز شده است ۶

خط مشکین او که ابجد ماست
بوالهوس را خط جواز شده است ۷

رو به دریا نهاده بی لنگر
بی حضور آن که در نماز شده است ۸