غزل ۲۲۱۸ - تا به دل تخم عشق کشته شده است

تا به دل تخم عشق کشته شده است
آه من در جگر برشته شده است ۱

پا مزن بر حنای گریه من
که به خون جگر سرشته شده است ۲

آدمیزاده من از خط سبز
تا نظر می فکنی فرشته شده است ۳

زان میان پیچ و تابها دارم
که خدایا چگونه رشته شده است! ۴

خال را چون سپند نیست قرار
تا ز می چهره ات برشته شده است ۵

ندهم دل به نوخطان چه کنم
چون قلم بر سرم نوشته شده است ۶

شد ز خط خال او دراز زبان
این گره را ببین که رشته شده است ۷

برندارم نظر ز موی میان
سوزنم مبتلای رشته شده است ۸

تا ز زانو نموده ام بالین
بسترم پر پر فرشته شده است ۹

همچو خورشید نان من ز شفق
سالها شد به خون سرشته شده است ۱۰

نسخه زلف و سنبل و ریحان
همه از روی هم نوشته شده است ۱۱

نیست چون موج بیمم از طوفان
تا عنانم ز دست هشته شده است ۱۲

صائب از نامه ام سبک مگذر
که به صد خون دل نوشته شده است ۱۳