غزل ۲۲۵۴ - حلقه گوش تو گوشواره صبح است

حلقه گوش تو گوشواره صبح است
خال بناگوش تو ستاره صبح است ۱

جلوه تو شوختر ز برق تجلی
چشم تو خندانتر از ستاره صبح است ۲

گوشه ابروی فیض و صیقل توفیق
موجه ای از بحر بی کناره صبح است ۳

شیر ز پستان آفتاب نگیرد
طفل غیوری که شیرخواره صبح است ۴

داغ جگرسوز عشق و سینه روشن
مهره خورشید و گاهواره صبح است ۵

هر نفسی کز جگر به صدق برآید
کم مشمارش که در شماره صبح است ۶

علم لدنی که در کتاب نگنجد
جمله در اوراق پاره پاره صبح است ۷

حسن گلوسوز قندهای مکرر
منفعل از خنده دوباره صبح است ۸

عمر دوباره که خلق طالب اویند
در گره خنده دوباره صبح است ۹

از دم صائب بود گشایش دلها
جامه گل پاره از اشاره صبح است ۱۰