هوش مصنوعی:
این متن به توصیف شرابی میپردازد که نمادی از عشق الهی و معنویت است. شرابی که نه خماری دارد و نه ترس از جدایی، و همهچیز در آن دهان است. این شراب از زمین نمیروید، بلکه آسمانی است و تنها کسانی که روح مقدس دارند میتوانند از آن بهرهمند شوند. متن همچنین به نمادهای دینی مانند موسی و طور سینا اشاره میکند و از شراب رمضانی سخن میگوید که روح را تقویت میکند.
رده سنی:
18+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و دینی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای شراب و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۲۸۲۷ - بده ای دوست شرابی، که خداییست خدایی
بِده ای دوست شرابی، که خداییست خدایی
نه دَرو رنجِ خُماری، نه دَرو خوفِ جُدایی ۱
چو دَهان نیست مَکانَش، همه اَجْزاشْ دَهانَش
زِزمین نیست نَباتَش، که سَمایی ست، سَمایی ۲
بِبَرَد بو خَبَر آن کَس که بُوَد جانِ مُقَدَّس
نَبُوَد مُرده، که کَرکَس کُندَش مُرده رُبایی ۳
به دلِ طور دَرآیَد، زِ حَجَر نور بَرآیَد
چو شود موسیِ عِمْران، اَرِنی گو به سَقایی ۴
میِ لَعْلِ رَمَضانی، زِ قَدَحهایِ نَهانی
که به هر جات بگیرد تو ندانی که کُجایی ۵
رَمَضانْ خستهٔ خود را و دَهان بَستهٔ خود را
تو مَپِنْدار کَزان میْ نکُند روح فَزایی ۶
نه دَرو رنجِ خُماری، نه دَرو خوفِ جُدایی ۱
چو دَهان نیست مَکانَش، همه اَجْزاشْ دَهانَش
زِزمین نیست نَباتَش، که سَمایی ست، سَمایی ۲
بِبَرَد بو خَبَر آن کَس که بُوَد جانِ مُقَدَّس
نَبُوَد مُرده، که کَرکَس کُندَش مُرده رُبایی ۳
به دلِ طور دَرآیَد، زِ حَجَر نور بَرآیَد
چو شود موسیِ عِمْران، اَرِنی گو به سَقایی ۴
میِ لَعْلِ رَمَضانی، زِ قَدَحهایِ نَهانی
که به هر جات بگیرد تو ندانی که کُجایی ۵
رَمَضانْ خستهٔ خود را و دَهان بَستهٔ خود را
تو مَپِنْدار کَزان میْ نکُند روح فَزایی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۲۶ - همه چون ذرهٔ روزن، ز غمت گشته هوایی
گوهر بعدی:غزل ۲۸۲۸ - خبریست نورسیده، تو مگر خبر نداری؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
