هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعات فلسفی مانند گذرایی زندگی، سختی‌های راه، و نگرش به مرگ می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند «کشتی از خشکی به دریای گهر» و «راه بی‌پایان»، به بی‌ثباتی دنیا و دشواری‌های سفر زندگی اشاره می‌کند. همچنین، او به پذیرش سرنوشت و صلح درونی در برابر ناملایمات زندگی تأکید دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مضامین مرتبط با مرگ و رنج نیاز به بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۲۳۲۴ - رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد
کشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد ۱

راه بی پایان و ما بی برگ و همراهان خسیس
با کدامین توشه این ره را بسر خواهیم برد ۲

می کند بیتابی دل پیروان را پیشرو
ما به منزل رخت پیش از راهبر خواهیم برد ۳

در بهاران سر چرا از بیضه بیرون آوریم؟
در خزان چون سر به زیر بال و پر خواهیم برد ۴

با خمار آن به که صلح از باده گلگون کنیم
چون ازین میخانه آخر دردسر خواهیم برد ۵

دیگران در خاک اگر سازند صائب زر نهان
ما به زیر خاک رخسار چو زر خواهیم برد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳۲۳ - غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟
گوهر بعدی:غزل ۲۳۲۵ - از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.