غزل ۲۳۲۵ - از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟
باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد ۱

شمع را خاکستر پروانه اینجا سرمه داد
کیست راز عشق را از انجمن بیرون برد؟ ۲

در به روی طوطیان آیینه از زنگار بست
این سزای آن که از خلوت سخن بیرون برد ۳

پرتو لعل لب او گر نیفروزد چراغ
راه نتواند تبسم زان دهن بیرون برد ۴

دولت تردامنان پا در رکاب نیستی است
زود شبنم رخت هستی از چمن بیرون برد ۵

شمع تر کرد از عرق پیراهن فانوس را
کیست تا پروانه را از انجمن بیرون برد؟ ۶

سرمه خط خامشی گرد لب ساغر کشید
تا مباد از مجلس مستان سخن بیرون برد ۷

هر که می خواهد شود فکر جهانگردش غریب
به که چون صائب گرانی از وطن بیرون برد ۸