غزل ۲۳۳۸ - بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد

بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد
از بساط خار با دامان پر گل بگذرد ۱

جنگ دارد با توکل، بر توکل اعتماد
آن توکل دارد اینجا کز توکل بگذرد ۲

رنگ و بو روشن ضمیران را نگردد سنگ راه
چون شود خورشید طالع شبنم از گل بگذرد ۳

می شود باد خزان شیرازه جمعیتش
عمر هر کس در پریشانی چون سنبل بگذرد ۴

نکته ها درج است در هر صفحه رخسار گل
چون بر این مجموعه در یک هفته بلبل بگذرد؟ ۵

در بهار از باده گلگون گذشتن مشکل است
واعظ از ما بگذران تا موسم گل بگذرد ۶

از تواضع می توان مغلوب کردن خصم را
می شود باریک چون سیلاب از پل بگذرد ۷

نغمه سنجانی که صائب از مقامات آگهند
گوش می گیرند هر جا حرف بلبل بگذرد ۸