غزل ۲۳۶۵ - سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد
دیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد ۱

سرنوشت جوهر از آیینه خواندن مشکل است
آن خط نازک رقم را چون توان ادراک کرد؟ ۲

سر برآورد از زمین در عهد ما بی حاصلان
تخم قارونی که موسی پیش ازین در خاک کرد ۳

ابر رحمت در دهانش گوهر شهوار ریخت
چون صدف هر کس درین دریا دهن را پاک کرد ۴

چون نریزد از زبان ما صفیر دلخراش؟
چون قلم درد سخن ما را گریبان چاک کرد ۵

مزرع بی حاصل من داغ دارد برق را
کهربایی می تواند خرمنم را پاک کرد ۶

چون نترسد دیده من از غبار خط او؟
زلف صیادش در اینجا دام را در خاک کرد ۷

گرچه صائب می چکد آب گهر از کلک من
دام بتوان در غبار خاطرم در خاک کرد ۸