غزل ۲۳۸۰ - عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد

عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد
از خط دیوانی زنجیر سر بیرون نکرد ۱

جامه سرگشتگی بر قامت من راست است
گردباد این رقصها در دامن هامون نکرد ۲

بیغمی روی مرا بر روی آتش داشته است
باده گلرنگ رخسار مرا گلگون نکرد ۳

عمرها با دختر رز همدم و همخانه بود
زندگانی کس به حکمت همچو افلاطون نکرد ۴

زیربار منت زلفش همین شمشاد نیست
سرو بی تحریک قدش مصرعی موزون نکرد ۵

در چنین فصلی که آتش سر برون آرد زسنگ
عندلیب ما سر از کنج قفس بیرون نکرد ۶

دست از ویرانی من پستی طالع نداشت
تا غبار دل مرا هم کسوت قارون نکرد ۷