هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، عدالت، معرفت نفس، و مرگ می‌پردازد. شاعر از استعاره‌های زیبایی مانند سیمرغ، کعبه، و محشر استفاده کرده تا مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی را بیان کند. همچنین، تأکید بر پاکی، آگاهی، و دوری از غفلت از دیگر درون‌مایه‌های اصلی این شعر است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۴۳۹ - عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشد

عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشد
زال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد ۱

از نسیم پیرهن می بایدش آغوش ساخت
هر که خواهد سرو سیمین ترا دربرکشد ۲

جز در دل نیست راهی کعبه مقصود را
پا به دولت می زند هر کس که پا زین درکشد ۳

بر ضعیفان جور کردن، جور بر خود کردن است
رشته آخر انتقام کاهش از گوهر کشد ۴

نظم عالم دامنی می خواهد از گل پاکتر
باده می گردد گران چون محتسب ساغر کشد ۵

حسن عالمسوز را از خط سپندی لازم است
آتش بی دود بر رخ نیل خاکستر کشد ۶

هر نفس بر مردم آگاه صبح محشرست
اهل غفلت را به دیوان شورش محشر کشد ۷

جان نادان بر ندارد دست از دامان جسم
خجلت از بیرون کشیدن تیغ بیجوهر کشد ۸

دل چو خون گردید نتوانش نهان در سینه داشت
جوش این می چون صراحی گردن از خم برکشد ۹

نوبهار برق جولان لاله را صائب نداد
آنقدر فرصت که یک پیمانه را بر سر کشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۳۸ - هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۴۰ - زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.