هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رسیدن به آرزوها و شادیهای زندگی سخن میگوید و تأکید میکند که این موفقیتها بدون تلاش و حرکت به دست نمیآیند. او از اهمیت اولین قدم و شروع کار صحبت میکند و به خواننده یادآوری میکند که چگونه بودن و چگونگی شروع کردن، نقش مهمی در رسیدن به اهداف دارد. شاعر همچنین از بیخودی و رهایی از خودخواهی به عنوان عاملی برای خوشبختی یاد میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند تلاش برای موفقیت و رهایی از خودخواهی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان دیده میشود.
غزل ۲۸۴۲ - بت من زدر درآمد، به مبارکی و شادی
بُتِ من زِدَر دَرآمد، به مُبارکیّ و شادی
به مُرادِ دل رَسیدم، به جهانِ بیمُرادی ۱
تو بِپُرس چون دَرآمد؟ که بُرون نرفت هرگز
که دَرآمد و بُرون شُد، صِفَتی بُوَد جَمادی ۲
غَلَطم، مگو که چون شُد؟ زِچگونگی بُرون شُد
تو چگونهیی، وَلیکِن، تو زِبی چگونه زادی ۳
چه چگونه بُد عَدَم را؟ چه نشان نَهی قِدَم را؟
نِگَر اوَّلین قَدَم را، که تو بس نِکونَهادی ۴
همه بیخودی پَسَندم، همه تَن چو گُل بِخَندم
به طَرَب میان بِبَندم، که چُنین دَری گُشادی ۵
به مُرادِ دل رَسیدم، به جهانِ بیمُرادی ۱
تو بِپُرس چون دَرآمد؟ که بُرون نرفت هرگز
که دَرآمد و بُرون شُد، صِفَتی بُوَد جَمادی ۲
غَلَطم، مگو که چون شُد؟ زِچگونگی بُرون شُد
تو چگونهیی، وَلیکِن، تو زِبی چگونه زادی ۳
چه چگونه بُد عَدَم را؟ چه نشان نَهی قِدَم را؟
نِگَر اوَّلین قَدَم را، که تو بس نِکونَهادی ۴
همه بیخودی پَسَندم، همه تَن چو گُل بِخَندم
به طَرَب میان بِبَندم، که چُنین دَری گُشادی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۴۱ - به خدا کسی نجنبد، چو تو تن زنی، نجنبی
گوهر بعدی:غزل ۲۸۴۳ - هله ای پری شب رو، که ز خلق ناپدیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
