غزل ۲۴۶۶ - از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نماند

از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نماند
در قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند ۱

شوق دل را از حریم چشم تر بیرون کشید
کشتی ما از سبکباری درین دریا نماند ۲

تا خط بغداد جامم را ز می لبریز کرد
خونبهای توبه ام در گردن مینا نماند ۳

از قماش پیرهن بی جلوه یوسف چه ذوق؟
شیشه خالی بزن بر سنگ چون صهبا نماند ۴

چند ریزد صائب از کلک تو ابیات بلند؟
در بیاض سینه احباب دیگر جا نماند ۵