غزل ۲۴۸۰ - خنده ات را چاشنی از شیر و شکر کرده اند

خنده ات را چاشنی از شیر و شکر کرده اند
پسته ات را خوش نمک از شور محشر کرده اند ۱

کاکلت را پیچ و تاب از زلف سنبل داده اند
شعله ات را صاف از بال سمندر کرده اند ۲

نامه پردازان که از مضمون غیرت آگهند
در حرم هم سعی در خون کبوتر کرده اند ۳

از ضعیفان گوشه چشم مروت وامگیر
فربه انصافان شکار صید لاغر کرده اند ۴

از گناه میکشان خواهد گذشتن کردگار
چون شفیع خویشتن ساقی کوثر کرده اند ۵