غزل ۲۴۹۶ - اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند

اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند
خاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند ۱

از کسادی نیشکر انگشت حسرت می مکد
مردم از کام مگس شهد حلاوت می خرند ۲

آه از این افسردگان، فریاد ازین دلمردگان
شمع کافوری پی گرمی صحبت می خرند ۳

با کباب تر نمک را التیام دیگرست
سینه مجروحان به جان شور قیامت می خرند ۴

ناامید از آبروی جبهه خجلت مباش
کاین متاع ناروا را در قیامت می خرند ۵

حج خریدن در دیار عشقبازان رسم نیست
هر که مرد اینجا، برای او شهادت می خرند ۶

گوهر سیراب را صائب درین خاک سیاه
گر به نرخ خاک بفروشی، به نفرت می خرند ۷