هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصر طبیعت مانند گل، بلبل، شبنم و پروانه برای بیان مفاهیم عمیق عشق و عرفان استفاده میکند. شاعر با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، حالات عاشقانه و عارفانه را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۵۰۴ - هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
آستین بر شعله آواز بلبل می زند ۱
هر که بر خود تلخ می سازد شکر خواب صبوح
بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می زند ۲
نغمه اش از بس گلوسوزست در دلهای شب
بوسه ها پروانه بر منقار بلبل می زند ۳
همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان
بر در دل حلقه شوق سیر کابل می زند ۴
هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست
دم به ذوق عندلیب باغ آمل می زند ۵
آستین بر شعله آواز بلبل می زند ۱
هر که بر خود تلخ می سازد شکر خواب صبوح
بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می زند ۲
نغمه اش از بس گلوسوزست در دلهای شب
بوسه ها پروانه بر منقار بلبل می زند ۳
همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان
بر در دل حلقه شوق سیر کابل می زند ۴
هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست
دم به ذوق عندلیب باغ آمل می زند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۰۳ - با دهان خشک هر کس خنده تر می زند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۰۵ - با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
