هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، تنهایی، تفکر عمیق و نقد کوته‌اندیشی می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند لیلی و مجنون، سرو و قمری، و خاموشی برای بیان احساسات و اندیشه‌های خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۲۵۰۵ - با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند

با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند
بوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند ۱

نیست لیلی را بغیر از پرده دل محملی
در بیابان قطره بیهوده مجنون می زند ۲

گوشه گیری شهپر پرواز باشد فکر را
جوش صهبا در خم خالی فلاطون می زند ۳

سرو را هر چند آورده است زیر بال و پر
همچنان قمری زکوکو نعل وارون می زند ۴

مهر خاموشی مرا دلسرد از گفتار کرد
تب به یک تبخال از تن خیمه بیرون می زند ۵

می کند بیدار صائب فتنه خوابیده را
کوته اندیشی که بر دشمن شبیخون می زند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۰۴ - هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۰۶ - چون زتاب می رخت بر لاله پهلو می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.