هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از صائب تبریزی، با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، صبر، تحمل، بیداری روح و مبارزه با غفلت می‌پردازد. شاعر با اشاره به داستان‌های عرفانی مانند یوسف و زلیخا، و استفاده از نمادهایی مانند شمع، آتش و گلشن، مفاهیم عمیق عرفانی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در این شعر، برای درک و لذت بردن از آن، به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. بنابراین، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است.

غزل ۲۵۳۳ - کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟

کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟
شمع هیهات است پای خویش را روشن کند ۱

سوختم ز افسردگیها، آتشین رویی کجاست؟
کز نگاه گرم شمع کشته را روشن کند ۲

چشم بینا شهپر پرواز باشد روح را
از گریبان مسیحا سر برون سوزن کند ۳

پرده غفلت شود از نرمی بستر زیاد
پای خواب آلود را بیدار کی دامن کند؟ ۴

بر برومندان مبر غیرت که دهقان فلک
آخر این گوساله ها را گاو در خرمن کند ۵

از تحمل می توان مغلوب کردن خصم را
زیردست از چرب نرمی آب را روغن کند ۶

صبر کن صائب به درد و داغ چون مردان که عشق
بر سمندر آتش سوزنده را گلشن کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۳۲ - چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟
گوهر بعدی:غزل ۲۵۳۴ - بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.