غزل ۲۵۳۸ - گرنه دل را زلف مشکینش نگهداری کند

گرنه دل را زلف مشکینش نگهداری کند
کیست این بیمار را یک شب پرستاری کند؟ ۱

حسن را از دیده بد، شرم می دارد نگاه
مهر تابان را همان پرتو سپرداری کند ۲

می تراود بوسه زان لبهای نو خط بی طلب
میوه چون شد پخته، ممکن نیست خودداری کند ۳

چون هدف در پیش ابروی تو اندازد سپر
ماه نو صد سال اگر مشق کمانداری کند ۴

ایمنی خواهی، سبک کن کشتی خود را که کف
پنجه با دریای خونخوار از سبکباری کند ۵

نیست پروا سیل بی زنهار را از کوچه بند
آستین چون گریه ما را عنانداری کند؟ ۶

جان کند در تن زآب خضر خون مرده را
چشم پر خون آنچه از شب صرف بیداری کند ۷

سرگرانی با فرودستان زنقص گوهرست
گوهر غلطان میسر نیست خودداری کند ۸

می تواند ساخت از دست سلیمان پایتخت
مور ما صائب اگر بخت سخن یاری کند ۹