غزل ۲۵۳۹ - هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند

هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند
خانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند ۱

همچو اخگر زود خاکسترنشین خواهد شدن
هر سبک مغزی که چون آتش سرافرازی کند ۲

هر که خواهد بر سر زانوی خوبان جای خود
به که چون آیینه چندی خانه پردازی کند ۳

غوطه در خون شفق زد مهر از تیغ زبان
این سزای آن که با عالم زبان بازی کند ۴

آهوان را وحشت مجنون زوحشت توبه داد
چون بود میدان تهی هر کس سبکتازی کند ۵

شد کف خاکستری بلبل زسوز ناله ام
وای بر خاری که با آتش زبان بازی کند ۶

آن که از آیینه می پوشید رخسار از حیا
این زمان در ساغر می چهره پردازی کند ۷

خودنمایی لازم نودولتان افتاده است
خون چو گردد مشک ناچارست غمازی کند ۸

دلربایی شیوه هر مرغ کوته بال نیست
نقش بندد بر زمین کبکی که شهبازی کند ۹

بلبلان چون غنچه بر لب مهر خاموشی زنند
در گلستانی که صائب نغمه پردازی کند ۱۰