خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این شعر از صائب تبریزی با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، بلبل، خار و نخل، به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی می‌پردازد. شاعر با اشاره به نزاکت، صبر، توکل و تأمل، پیامدهای شتابزدگی و بی‌توجهی به قوانین طبیعت و زندگی را نشان می‌دهد. همچنین، تأکید بر توکل به خداوند و پذیرش تقدیر از مضامین اصلی شعر است.

مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکند
خار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند

نخل ماتم می دهد سامان برای خویشتن
هر که شاخی از گلستان بی تأمل بشکند

نیست از آتش عنانی در بساط نوبهار
آنقدر فرصت که دامن بر میان گل بشکند

دست شوخی چون بر آرد ز آستین آن شاخ گل
بیضه های غنچه را بر فرق بلبل بشکند

این گره کز زلف او افتاد در کار چمن
شانه باد صبا در زلف سنبل بشکند

بر نیاید با دل خودکام، صددریا شراب
این خمار از آب شمشیر تغافل بشکند

قامت خم مانع عمر سبکرفتار نیست
سیل از رفتن نمی ماند اگر پل بشکند

نیست ممکن راه یابد در گلستانش نسیم
گرچنین دل در خم آن زلف و کاکل بشکند

می شود چون تیغ کوه از ابر رحمت آبدار
هر که صائب پا به دامان توکل بشکند

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir