هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به زیباییهای طبیعت، عشق، عزلتگزینی، عبرتگیری از دنیا و مفاهیم متافیزیکی مانند قیامت و سعادت میپردازد. شاعر از عناصری مانند ماه، سرو، و دنیا برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'قیامت' و 'شفاعت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۲۵۷۶ - گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند
گر نمک در باده آن کان ملاحت افکند
در میان میکشان شور قیامت افکند ۱
چون به سیر ماهتاب آید مه شبگرد من
ماه را از هاله در گرداب حیرت افکند ۲
استخوان در پیکرش صبح سعادت می شود
سایه بر هر کس همای ما به دولت افکند ۳
تا توان در کنج عزلت با سر آزاده زیست
خویش را عاقل چرا در دام صحبت افکند؟ ۴
می کند ناز دو بالا بعد ازین بر قمریان
دست اگر بر دوش سرو آن سرو قامت افکند ۵
هست از دنیا نظر بستن نظر واکردنش
هر که بر دنیا نظر از روی عبرت افکند ۶
زیر سقف آسمان صائب چو خونی زیر تیغ
چشم بر هر کس به امید شفاعت افکند ۷
در میان میکشان شور قیامت افکند ۱
چون به سیر ماهتاب آید مه شبگرد من
ماه را از هاله در گرداب حیرت افکند ۲
استخوان در پیکرش صبح سعادت می شود
سایه بر هر کس همای ما به دولت افکند ۳
تا توان در کنج عزلت با سر آزاده زیست
خویش را عاقل چرا در دام صحبت افکند؟ ۴
می کند ناز دو بالا بعد ازین بر قمریان
دست اگر بر دوش سرو آن سرو قامت افکند ۵
هست از دنیا نظر بستن نظر واکردنش
هر که بر دنیا نظر از روی عبرت افکند ۶
زیر سقف آسمان صائب چو خونی زیر تیغ
چشم بر هر کس به امید شفاعت افکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۷۵ - سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۷۷ - کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
