خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله عشق، تقدیر، عدالت، و تأمل در خود می‌پردازد. شاعر از تصاویر نمادین مانند شمع، مورچه، و زنبور استفاده می‌کند تا مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی را بیان کند. همچنین، متن بر اهمیت مدارا با دیگران و پرهیز از غرور تأکید دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات نمادین و پیچیده‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

مشاهده کامل

کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟
پنبه مغز از سر مینای ما دور افکند

گردش پرگار گردون گردد از مرکز تمام
نیست نقصی گر سلیمان سایه بر مور افکند

خاطر معشوق شوراندن نه کار عاشق است
ورنه طوطی می تواند در شکر شور افکند

راهرو را لنگر آرام در منزل خوش است
خواب خود را دوربین با خلوت گور افکند

غافل از آه ضعیفان با زبردستی مشو
کاین نسیم سهل، تاج از فرق فغفور افکند

تیره بختی شعله ادراک را سازد خموش
از زبان این شمع را شبهای دیجور افکند

از کشاکش خانه اش هرگز نمی گردد تهی
چون کمان هر کس که کار خویش با زور افکند

دیدن سیمین بران سازد مرا بی اختیار
لرزه بر پروانه من شمع کافور افکند

با دل آزاران مدارا کن که هیچ از شان شهد
کم نگردد گر سپر در پیش زنبور افکند

از تأمل می توان دریافت صائب عیب خویش
وای بر آن کس که این آیینه را دور افکند

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir