غزل ۲۶۰۶ - گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهند

گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهند
بلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند ۱

حیرتی دارم که کافر نعمتان درد و داغ
چون به دست آه طومار شکایت می دهند؟ ۲

طفل طبعان چون مگس بر شهد جان چسبیده اند
تلخکامان جان شیرین را به رغبت می دهند ۳

خون ما را روز محشر شاهدی در کار نیست
لاله رخساران به خون ما شهادت می دهند ۴

دولت حسن غریب آسان نمی آید به دست
روزگاری خاکمال گرد غربت می دهند ۵

از برای عاقلان نزل بلا آماده اند
غافلان را سر به صحرای فراغت می دهند ۶

خضر راهت گر کنند از راهزن ایمن مباش
در خور بیداری اینجا خواب غفلت می دهند ۷

عاشقان در حسرت تیغ شهادت سوختند
آب این لب تشنگان را خوش به حکمت می دهند ۸

صائب آن جمعی که تحصیل مروت کرده اند
سر اگر خواهد به خصم بی مروت می دهند ۹