خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناکامی‌ها، انتظارات و ناامیدی‌های زندگی است. او از داغ دل، خجالت، عطش معنوی، و بی‌اعتنایی به ارزش‌های واقعی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به توکل و ایمان دارد و از نابسامانی‌های روزگار شکایت می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهند
از خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند

از لب پیمانه ها خیزد نوای العطش
پنبه مغز مرا گر بر سر مینا نهند

این عزیزانی که من در مصر دولت دیده ام
در ترازو جنس یوسف را به استغنا نهند

کشتی جمعی که دارد از توکل بادبان
بیشتر در غیر موسم روی در دریا نهند

پرتو رویش چنین گر مجلس افروزی کند
زود باشد شمعها سر را به جای پا نهند

غنچه خسبانی که سر پیچیده اند از روزگار
سر چو صائب بر سر زانوی استغنا نهند

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir