غزل ۲۶۰۸ - منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند

منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهند
تهمت آلودگی بر دامن مریم نهند ۱

ساده لوحانی که دل بر زندگانی بسته اند
بر سر ریگ روان بنیاد از شبنم نهند ۲

نام رنگین فکرتان برگرد عالم می دود
بر دل خود دست اگر یک چند چون خاتم نهند ۳

سیر چشمان قناعت با لب تبخاله ریز
داغهای بی نیازی بر دل زمزم نهند ۴

اینقدر استادگی در زخم ناخن می کنند
وای اگر این ناکسان بر زخم ما مرهم نهند ۵

کیمیای سازگاری خار را گل می کند
غم چه سازد با حریفانی که دل بر غم نهند؟ ۶

نیست حیف و میل در میزان عدل کردگار
هر چه زین سر بر تو افزودند زان سر کم نهند ۷

زود باشد حشرشان در خاک با قارون شود
این گرانجانان که سیم و زر به روی هم نهند ۸

صائب ارباب هوس دارند جوش العطش
روی اگر بر روی گل چون قطره شبنم نهند ۹