غزل ۲۶۲۴ - شب که دامان سر زلف توام در چنگ بود

شب که دامان سر زلف توام در چنگ بود
دامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود ۱

در گلستانی که شبنم قفل بیرون درست
بلبل گستاخ ما پهلونشین رنگ بود ۲

عالمی را دشمن جان کرد با من نامه اش
امن بودم تا جواب نامه من جنگ بود ۳

در بهارستان وحدت سبزه بیگانه نیست
دست بر هر تار این قانون زدم آهنگ بود ۴

تا غبار خودپرستی شستم از لوح بصر
رو به هر وادی که کردم خضر پیشاهنگ بود ۵