غزل ۲۶۲۵ - تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بود

تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بود
تا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود ۱

عاجزان را رحمت حق پرده داری می کند
بودم از صیاد ایمن تا شکارم لنگ بود ۲

سرمه خواب گران در چشم پر خون داشتم
بستر و بالین من چون لاله تا از سنگ بود ۳

از صفای سینه در چشمم جهان تاریک شد
دیو یوسف بود تا آیینه ام در زنگ بود ۴

عدل ایزد بر گرفت از من عذاب قبر را
بس که بر من چار دیوار عناصر تنگ بود ۵

بود در قید محبت تا دلم خود را شناخت
از حلاوت این شکر دایم اسیر تنگ بود ۶

آهنم روزی که منزل داشت در دل سنگ را
چون جرس آوازه ام فرسنگ در فرسنگ بود ۷

نیست صائب همچو طوطی قالبی گفتار ما
بلبل ما در حریم بیضه سیر آهنگ بود ۸