هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مجنون و لیلی، خارهای بیابان، و جام می، شاعر درد فراق و اشتیاق را به تصویر میکشد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم فلسفی و عرفانی مانند اسرار حکمت و عقل دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۶۴۹ - در بیابان خار اگر در پای مجنون می رود
در بیابان خار اگر در پای مجنون می رود
جوی خون از دیده لیلی به هامون می رود ۱
برنمی گردد به ساغر می چو شد جزو بدن
کی ز خاطر یاد آن لبهای میگون می رود؟ ۲
گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف
چون می نارس چرا در خم فلاطون می رود؟ ۳
گردن افرازی به اوج اعتبار از عقل نیست
کرسی دار از ته پا زود بیرون می رود ۴
می شود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه
گر به این دستور آه ما به گردون می رود ۵
جوی خون از دیده لیلی به هامون می رود ۱
برنمی گردد به ساغر می چو شد جزو بدن
کی ز خاطر یاد آن لبهای میگون می رود؟ ۲
گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف
چون می نارس چرا در خم فلاطون می رود؟ ۳
گردن افرازی به اوج اعتبار از عقل نیست
کرسی دار از ته پا زود بیرون می رود ۴
می شود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه
گر به این دستور آه ما به گردون می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۴۸ - در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود
گوهر بعدی:غزل ۲۶۵۰ - دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
