خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مجنون و لیلی، خارهای بیابان، و جام می، شاعر درد فراق و اشتیاق را به تصویر میکشد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم فلسفی و عرفانی مانند اسرار حکمت و عقل دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۶۴۹ - در بیابان خار اگر در پای مجنون می رود
در بیابان خار اگر در پای مجنون می رود
جوی خون از دیده لیلی به هامون می رود ۱
برنمی گردد به ساغر می چو شد جزو بدن
کی ز خاطر یاد آن لبهای میگون می رود؟ ۲
گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف
چون می نارس چرا در خم فلاطون می رود؟ ۳
گردن افرازی به اوج اعتبار از عقل نیست
کرسی دار از ته پا زود بیرون می رود ۴
می شود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه
گر به این دستور آه ما به گردون می رود ۵
جوی خون از دیده لیلی به هامون می رود ۱
برنمی گردد به ساغر می چو شد جزو بدن
کی ز خاطر یاد آن لبهای میگون می رود؟ ۲
گر نه از خلوت شود اسرار حکمت منکشف
چون می نارس چرا در خم فلاطون می رود؟ ۳
گردن افرازی به اوج اعتبار از عقل نیست
کرسی دار از ته پا زود بیرون می رود ۴
می شود عالم سیه صائب به چشم مهر و ماه
گر به این دستور آه ما به گردون می رود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۴۸ - در چمن چون حرف آن بالای موزون می رود
گوهر بعدی:غزل ۲۶۵۰ - دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
