غزل ۲۶۶۰ - عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود
این نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود ۱

سالها باید چو مجنون پای در دامن کشید
تا زدامان بیابان محملی پیدا شود ۲

وحشت تنهایی از همصحبت بد خوشترست
سر به صحرا می نهم چون عاقلی پیدا شود ۳

می توانم سالها با دام و دد محشوربود
می خورم بر یکدیگر چون جاهلی پیدا شود ۴

نعل وارون و کلید فتح از یک آهن است
تن به طوفان می دهم تا ساحلی پیدا شود ۵

گر کند غربال صد ره دور گردون خاک را
نیست مسکن همچو من بی حاصلی پیدا شود ۶

رتبه گفتار ما و طوطی شیرین زبان
می شود معلوم اگر روشندلی پیدا شود ۷

تخم در هر شوره زاری ریختن بی حاصل است
صبر دارم تا زمین قابلی پیدا شود ۸

هیچ قفلی نیست نگشاید به آه آتشین
دامن دل گیر هر جا مشکلی پیدا شود ۹

گوهر خود را مزن صائب به سنگ ناقصان
باش تا جوهرشناس کاملی پیدا شود ۱۰