غزل ۲۶۷۳ - گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود
پوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود ۱

مگذران در خواب غفلت زندگانی را که عمر
چون فلاخن از گرانجانی سبک جولان شود ۲

نیست اهل عشق را اندیشه ای از درد و داغ
بر خلیل الله آتش سنبل و ریحان شود ۳

می برد گیرایی از کف روی تلخ میزبان
خشک از آن در بحر دایم پنجه مرجان شود ۴

از عزیزی می شود فرمانروای رود نیل
روی یوسف چون کبود از سیلی اخوان شود ۵

غافلان را تنگدستی می شود رهبر به حق
رو به دریا می کند ابری که بی باران شود ۶

لب به شکر خنده مگشا همچو بیدردان که زود
می دهد بر باد سر را پسته چون خندان شود ۷

از دل روشن توان صائب به عیب خود رسید
وای بر آن کس کز این آیینه رو گردان شود ۸