غزل ۲۷۰۳ - می شود عارف خجل نادان چو ملزم می شود

می شود عارف خجل نادان چو ملزم می شود
می کشد ناموس عالم هر که آدم می شود ۱

کیمیای تازه رویی در بغل داریم ما
خار در پیراهن ما سبز و خرم می شود ۲

نیست از زخم زبان پروا اسیران ترا
در رگ این سخت جانان نیشتر خم می شود ۳

در گلستانی که بلبل خون خود را می خورد
دامن گل داغدار از اشک شبنم می شود ۴

سایه رحمت مگیر از ما که افتد در زوال
سایه خورشید عالمتاب چون کم می شود ۵

فارغ است از دیده بد، حسن چون کامل فتاد
کعبه کی ویران ز چشم شور زمزم می شود؟ ۶

مصرع رنگین به مطلع می رساند خویش را
هر که کسب آدمیت کرد آدم می شود ۷

مرگ نتواند گسستن فیض اهل جود را
کاروان منعم هنوز از خاک حاتم می شود ۸

خاطر آزرده را هر لاله داغ حسرتی است
کی دل صائب ز سیر باغ خرم می شود؟ ۹