غزل ۲۷۲۵ - بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود

بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود
این کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود ۱

می کند بیدار حسنش آرزوی خفته را
بلبل از شوخی درین گلزار گلچین می شود ۲

خامه مو اینقدرها هم رسا می بوده است؟
پشت پا از سنبل زلفش نگارین می شود؟ ۳

بیستون بر کوهکن خواب فراغت تلخ کرد
زود می چسبد به دل کاری که شیرین می شود ۴

در دل روشن بود تائثیر دیگر حرف را
چهره نازک به یک پیمانه رنگین می شود ۵

هرزه گویان بر سر خود، خود بلا می آورند
خنده کبکان دلیل راه شاهین می شود ۶

خرمن گل را به یک آغوش دیدن مشکل است
خانه شهری خراب از خانه زین می شود ۷

لاله زار حسن را می شبنم بیگانه است
سیب غبغب از سهیل شرم رنگین می شود ۸

با خدا بگذار کار دل که این آیینه را
هر که پردازد به زور دست، خودبین می شود ۹

کلک صائب گر چنین خواهد سخن پرداز شد
هر که را باشد نفس، در کار تحسین می شود ۱۰