هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند عشق، جانفشانی، سبکباری روح، و تسلیم در برابر عشق الهی میپردازد. شاعر از استعارههایی مانند سیب، نار، شمع، باد، دریا و کوه استفاده کرده تا احساسات عمیق و گذرایی را بیان کند که در مسیر عرفان و شناخت حقیقت تجربه میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۲۷۴۰ - عارفان را نکهت سیب ذقن جان می دهد
عارفان را نکهت سیب ذقن جان می دهد
طفل مشرب جان برای نار پستان می دهد ۱
با سبکروحان به نقد دل گرانی چون کنم؟
شمع در راه نسیم صبحدم جان می دهد ۲
سر به دنبال جنون عشق نه، کاین باد دست
وسعت خاطر بیابان در بیابان می دهد ۳
دل ز فکر پوچ خواهد باخت خود را چون حباب
کشتی ما را سبکباری به طوفان می دهد ۴
پیش دریا آبروی خود چرا ریزد صد؟
قطره ای دارد گدایی، ابر نیسان می دهد ۵
سهل باشد بند کردن ناخنی بر بیستون
پیش برق تیشه من کوه میدان می دهد ۶
طفل مشرب جان برای نار پستان می دهد ۱
با سبکروحان به نقد دل گرانی چون کنم؟
شمع در راه نسیم صبحدم جان می دهد ۲
سر به دنبال جنون عشق نه، کاین باد دست
وسعت خاطر بیابان در بیابان می دهد ۳
دل ز فکر پوچ خواهد باخت خود را چون حباب
کشتی ما را سبکباری به طوفان می دهد ۴
پیش دریا آبروی خود چرا ریزد صد؟
قطره ای دارد گدایی، ابر نیسان می دهد ۵
سهل باشد بند کردن ناخنی بر بیستون
پیش برق تیشه من کوه میدان می دهد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۳۹ - گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهد
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴۱ - راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
