غزل ۲۷۴۷ - یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندید

یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندید
از عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید ۱

وحشت دیوانه ما را چه نسبت با غزال؟
گرد ما را هیچ کس در دامن صحرا ندید ۲

دامن حیرت به دست آورد درین طوفان که موج
محو ساحل تا نشد آسایش از دریا ندید ۳

احتیاط شیشه دل سنگ ره ما گشته است
سیل ازان واصل به دریا شد که پیش پا ندید ۴

گو بیا زیر لوای عشق عاشق را ببین
هر که کوه قاف را در سایه عنقا ندید ۵

سوخت برق بی نیازی خرمن افلاک را
زیر پای خویش آن معشوق بی پروا ندید ۶

هر که را چون بید مجنون بر گرفت از خاک عشق
تیغ اگر بارید بر فرق سرش، بالا ندید ۷

تیرگی از بخت ما صائب سخن بیرون نبرد
شمع روشن کرد محفل را و پیش پا ندید ۸