غزل ۲۷۴۸ - ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسید

ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسید
سینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید ۱

رفته بود از رفتن گل شورش ما کم شود
نوبهار خط به فریاد جنون ما رسید ۲

از ملامت شد جنون نارسای ما تمام
شد می پرزور هر سنگی به این مینا رسید ۳

صحبت ما دردمندان کیمیای صحت است
مایه درمان شود هرکس به درد ما رسید ۴

گوی شهرت می توان بردن ز میدان بی طرف
مفت زد مجنون که پیش از ما به این صحرا رسید ۵

گرچه شبنم بود از افتادگان این چمن
از سحرخیزی به خورشید جهان پیما رسید ۶

بیکسان صائب نمی باشند بی فریادرس
کوه قاف آخر به داد وحشت عنقا رسید ۷