هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از خواننده میخواهد تا از دنیای مادی و منزلهای گذرا عبور کند و به سوی دریای معانی و گوهرهای گرانبها حرکت کند. شاعر توصیه میکند که از استیصال و تعلقات دنیوی رها شده و به دنبال یاران پریده برود. همچنین، از خواننده میخواهد که از آب و گل (دنیای مادی) پر فرو شده و سبکبار شود. در نهایت، شاعر به خواننده توصیه میکند که از شمس (خورشید) به عنوان نمادی از تغییرات و تحولات زندگی درس بگیرد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. مفاهیمی مانند رهایی از تعلقات دنیوی و حرکت به سوی معانی عمیق، برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار و نامفهوم باشد.
غزل ۲۸۷۳ - رو رو ای جان سبک خیز غریب سفری
رو رو ای جانِ سَبُک خیزِ غَریبِ سَفَری
سویِ دریایِ مَعانی، که گرامی گُهَری ۱
بَرگُذشتی زِبَسی مَنْزِل اگر یادت هست
مَکُن اِسْتیزه کَزین مَصْطَبه هم بَرگُذَری ۲
پَر فُرو شوی ازین آب و گِل و باش سَبُک
پِیِ یارانِ پَریده، چه کُنی که نَپَری ۳
هین سَبو بِشْکَن و در جویْ رو ای آبِ حَیات
پیشِ هر کوزه شِکَن چند کُنی کاسه گَری ۴
زین سَرِ کوه چو سیلابْ سویِ دریا رو
که ازین کوه نَیایَد تَنِ کَس را کَمَری ۵
بس کُن از شَمس مَبُر نه به غروب و نه شُروق
که ازو گَهْ چو هِلالیّ و گَهی چون قَمَری ۶
سویِ دریایِ مَعانی، که گرامی گُهَری ۱
بَرگُذشتی زِبَسی مَنْزِل اگر یادت هست
مَکُن اِسْتیزه کَزین مَصْطَبه هم بَرگُذَری ۲
پَر فُرو شوی ازین آب و گِل و باش سَبُک
پِیِ یارانِ پَریده، چه کُنی که نَپَری ۳
هین سَبو بِشْکَن و در جویْ رو ای آبِ حَیات
پیشِ هر کوزه شِکَن چند کُنی کاسه گَری ۴
زین سَرِ کوه چو سیلابْ سویِ دریا رو
که ازین کوه نَیایَد تَنِ کَس را کَمَری ۵
بس کُن از شَمس مَبُر نه به غروب و نه شُروق
که ازو گَهْ چو هِلالیّ و گَهی چون قَمَری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۷۲ - مرغ اندیشه که اندر همه دلها بپری
گوهر بعدی:غزل ۲۸۷۴ - سحری کرد ندایی عجب، آن رشک پری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
