خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف درد عشق و رنجهای عاشق استفاده میکند. شاعر از موی سفید، اشک، سنگ نااهلان و دیگر تصاویر برای بیان احساسات خود بهره برده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۷۷۲ - زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
زلف او موی سفید نافه را در خون کشید
شاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید ۱
رتبه من در سیه بختی بلند افتاده است
کوکب من نیل بر رخساره گردون کشید ۲
تا به چشم خویش دید اشک سبکسیر مرا
از خجالت موج پا در دامن جیحون کشید ۳
سنگ نااهلان درستی در سراپایم نهشت
وقت مجنون خوش که پا در دامن هامون کشید ۴
روغن بادام می خواهد ز چشم آهوان
خویش را در دامن صحرا ازان مجنون کشید ۵
شاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید ۱
رتبه من در سیه بختی بلند افتاده است
کوکب من نیل بر رخساره گردون کشید ۲
تا به چشم خویش دید اشک سبکسیر مرا
از خجالت موج پا در دامن جیحون کشید ۳
سنگ نااهلان درستی در سراپایم نهشت
وقت مجنون خوش که پا در دامن هامون کشید ۴
روغن بادام می خواهد ز چشم آهوان
خویش را در دامن صحرا ازان مجنون کشید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۷۱ - روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاه
گوهر بعدی:غزل ۲۷۷۳ - از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
