غزل ۲۸۳۶ - به خدمت بنده از آزادمردان زود می گردد

به خدمت بنده از آزادمردان زود می گردد
ایاز از حسن خدمت عاقبت محمود می گردد ۱

به عشق آویز، دل را از هوس گر پاک می خواهی
که از آتش زر مغشوش خالص زود می گردد ۲

به دریا می رسد ابر بهار از قطره افشانی
زیان مایه داران مروت سود می گردد ۳

نماند دست ارباب کرم در آستین هرگز
که در جیب کریمان زر چو گل موجود می گردد ۴

چرا مهر خموشی از لب گفتار بردارم؟
که روشن خانه ام زین روزن مسدود می گردد ۵

به پیغامی مرا دریاب اگر مکتوب نفرستی
که بلبل در قفس از بوی گل خشنود می گردد ۶

سرایت می کند در بیگناهان خشم جباران
زمین را می درد شیری که خشم آلود می گردد ۷

زقتل عاشقان رنگین نشد مژگان خونریزش
که بی آب است هر تیغی که خون آلود می گردد ۸

گرامی دار صائب سینه چاکان محبت را
کز این محراب هر کس سرکشد مردود می گردد ۹