غزل ۲۸۶۰ - دل صد پاره زان گرد می گلفام می گردد

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گردد
که این اوراق را شیرازه خط جام می گردد ۱

ندارد دل قرار از گردش گردون، چه دورست این
که طفل از جنبش گهواره بی آرام می گردد ۲

درین محفل که صاف از درد و درد از صاف می جوشد
صفای وقت دارد هر که درد آشام می گردد ۳

کدامین مرغ زیرک را قضا در دام می آرد؟
که اشک شادیی برگرد چشم دام می گردد ۴

غزال شهری من سایه را صیاد می داند
وگرنه آهوی وحشی به مجنون رام می گردد ۵

به دست آرزو دادم عنان دل، ندانستم
که این گلگون سرکش از دویدن خام می گردد ۶

زبان چرب چشم شور را در چاشنی دارد
نمک در پرده های دیده بادام می گردد ۷

محبت با دل بی نقش نرد عشق می بازد
درین عالم عقیق ساده صاحب نام می گردد ۸

اگرنه مستحق محروم می باشد، چرا صائب
ادای خاص او دایم نصیب عام می گردد؟ ۹