خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند عشق، امیدواری، رنج، وحدت وجودی، و دوری از وطن می‌پردازد. شاعر از دردها و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید و به دنبال آرامش و امید است. او از عشق و عصیان سخن می‌رود و به دنبال روشنایی و رهایی از تعلقات مادی است.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج، عصیان، و دوری از وطن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌تجربه نامفهوم یا سنگین باشد.

زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه دارد
که این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد

شکستم شهپر دل را زبیباکی، ندانستم
که این باز سبک پرواز نقش دست شه دارد

مسخر کرد خط آن روی آتشناک را آخر
ز آتش رو نتابد هر که از دلها سپه دارد

نگردد تشنه خاک وطن سیراب در غربت
که یوسف بر لب نیل آرزوی آب چه دارد

زبس کردم شمار جرم خود فرسوده شد دستم
کسی تا کی حساب ریگ صحرا را نگه دارد

درین وحدت سرا هر چشم دارد سرمه خاصی
حباب بحر وحدت چشم برگرد گنه دارد

زدل کز گرد عصیان تیره شد نومید چه باشم؟
که باغ امیدواری بیش از ابر سیه دارد

نشاط از غم، غم از شادی طلب گر بینشی داری
که برق خنده رو در ابر گریان جایگه دارد

به نور بی نیازی چهره چون خورشید روشن کن
که دایم از طمع داغ کلف بر چهره مه دارد

نه در دوزخ نه در جهت دلم آسوده شد صائب
سپند من نمی دانم کجا آرامگه دارد

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir