غزل ۲۹۷۳ - دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟

دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟
فروغ ماه می باید رگ خواب کتان گیرد ۱

کدام آتش زبان کرد این دعا در حق من یارب
که دامن هر که را سوز،د مرا آتش به جان گیرد ۲

ضعیفان خار و خاشا کند سیلاب حوادث را
که از شمع آتش اول در نهاد ریسمان گیرد ۳

چه پروا دارد از برق اجل، کشت تهیدستان؟
چه دارد سرو در کف تاز دست او خزان گیرد؟ ۴

طلبکار ترا فردوس دامنگیر می گردد
اگر خار مغیلان دامن ریگ روان گیرد ۵

کسی گل می تواند چید از افسانه بلبل
که حرز خامشی چون غنچه در زیر زبان گیرد ۶

به یک پیمانه می، انداختی در آتش تهمت
عقیقی را که می بایست کوثر در دهان گیرد ۷

مکش دست امید از دامن اشک پشیمانی
که یوسف می شود هر کس پی این کاروان گیرد ۸

درین میدان کسی را می رسد لاف عنا نداری
که در وقت خرام او دل خود را عنان گیرد ۹

به پیچ و تاب هر کس می تواند ساختن صائب
گهر را تنگ در آغوش خود چون ریسمان گیرد ۱۰